2008: De viering van de 60ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens: Introductie

Zestig jaar geleden, verenigden de naties van de wereld zich in de erkenning van het feit dat alle volkeren, in alle landen, zijn vrij en gelijk, ongeacht ras, religie, economische status, leeftijd, geslacht of andere persoonlijke kenmerken. Door middel van de ondertekening van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in 1948, de Verenigde Naties die in het eerste internationale document erkenning van de rechten van de mens als de basis van vrede, rechtvaardigheid en vrijheid in de wereld.

De Universele Verklaring 30 schetst de fundamentele rechten van essentieel belang voor alle mensen om hun volledige potentieel te leven en een leven zonder angst en gebrek. Het was een unieke aanpak ontwikkeld, dat uit de wereld te zeggen: "nooit meer" aan de afschuwelijke gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog, een oorlog die geleid heeft tot een schaal van gruweldaad nooit eerder meegemaakt. De mondiale dood telling is naar schatting zijn meer dan 50 miljoen. Oorlogsmisdaden werden op grote schaal: van de beruchte holocaust in die nazi-Duitsland gevraagd een einde te maken aan 'ongewenst', zoals joden, Polen, Slaven, Roma, Sinti, geestelijk en lichamelijk gehandicapten, homoseksuelen en andere personen, voor het gebruik van seksslavinnen, anders bekend als' comfort vrouwen ", door de Japanse soldaten. Werkkampen werden gebruikt in de hele wereld, en zorgwekkend, de Tweede Wereldoorlog bracht de eerste tests van de biologische oorlogsvoering door Japan en het gebruik van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki door de Verenigde Staten van Amerika. Lees meer...

De Declaratie is kern van het internationaal recht geworden en heeft geleid tot de ontwikkeling van een rijke inhoud van mensenrechten instrumenten en verdragen over de hele wereld, zowel internationaal als thuis. Er zijn meer dan 80 internationale verdragen die voortbouwen op de basis beginselen van de Universele Declaratie. In Canada vertegenwoordigt het Canadees Handvest van de Rechten en Vrijhede benadering van ons land bij het tenuitvoer brengen van de principes die omsloten zijn in de Universele Verklaring.

Wat maakt de verklaring van belang, en steeds actueel is, dat was de eerste internationale mensenrechten moet worden ontwikkeld en omarmd wordt door mensen uit alle delen van de wereld. Led en hoofdzakelijk opgesteld door de Canadese advocaat, John Peters Humphrey, dit document overwint barrières van cultuur en verschil. Het illustreert een gemeenschappelijke visie van een globale cultuur van de mensenrechten en de opname in elke persoon die meent een deel van de gemeenschap en is in staat om ten volle aan de ontwikkeling en het welzijn van de gemeenschap.

Nu, meer dan ooit, toen onze wereld wordt bedreigd door ras, economische en religieuze spanningen, de verklaring en haar universele principes moet worden verdedigd. Deze website gaat in thema's die showcase van de uiteenlopende manieren waarop de verklaring van de rechten van de mens en bijdragen tot ons dagelijks leven van vandaag. Samen met de besprekingen van de huidige mensenrechten, de site laat zien hoe de nationale wetgeving en programma's weerspiegelen en de verdediging van de ideeën die in de verklaring in Canada, en hoe u kan helpen om de rechten van de mens een realiteit.

Mensenrechten zijn Jouw Rechten.Ken ze, preomoot ze en verdedig ze.

John Peters Humphrey

John Peters Humphrey, een Canadese advocaat zijn opleiding aan het McGill, was de belangrijkste auteur van de Universele Verklaring van de rechten van de mens. Als directeur van de afdeling mensenrechten van de VN-secretariaat, Humphrey gewerkt aan de ontwikkeling van de verklaring met vertegenwoordigers uit de hele wereld, met inbegrip van Eleanor Roosevelt. Na de ratificatie van de verklaring in 1948, Humphrey toezicht op de uitvoering van 67 internationale verdragen en de grondwetten van tientallen landen

Modern Day Kwesties Rond Mensenrechten

Aboriginal en Inheemse Volken Rechten

Ga naar de Beginpagina

In Canada zijn veel van de inheemse volkeren (First Nations, Metis en Inuit), historisch ervaren tal van uitdagingen. Deze zijn opgenomen economische marginalisering, slechte huisvesting, beperkte toegang tot gezondheidszorg te wijten aan de geografische afstand, lage aantallen van de middelbare school, universiteit en een universitair diploma, in aanvulling op discriminatie en verlies van culturele tradities.

Het globale patroon van de marginalisatie en uitbuiting van de inheemse volkeren hebben de Verenigde Naties ertoe geleid om een Verklaring van de Rechten van Inheemse Volkeren te ontwikkelen om hun unieke behoeften te adresseren. Deze verklaring bevat de individuele en collectieve rechten op cultuur, identiteit, taal, werkgelegenheid, gezondheid en onderwijs, en wijst op de kritieke kwestie van discriminatie. Tevens erkent het het recht van inheemse volkeren op hun eigen sociale en economische ontwikkelingsdoelen.

Hoewel er erkenning is gegeven op het internationale toneel aan de onderscheiden behoeften van de inheemse volkeren, blijven te veel van hen wonen in ontberingen en missen volledige mensenrechten. Inheemse volkeren zijn ontworteld van hun land, leden onder discriminatie en racisme, en zijn economisch en sociaal gemarginaliseerd.

In Canada for example, First Nations people were unable to vote until 1960. The residential school system in the late 1800's and much of the 1900's involved the separation of Aboriginal youth from their families and culture and the attempt to assimilate them into the mainstream culture, resulting in a loss of language and tradition. The suffering of most indigenous people in Canada has been compounded by a cycle of poverty.

In 2005 werd een speciaal verslag voorgelegd aan de VN-Commissie voor Mensenrechten aandacht vragen voor de situatie van inheemse volkeren over de hele wereld. In dit verslag, Canada, onder andere naties, werd opgeroepen om vraagstukken van armoede, slechte gezondheid en sociale conflicten in de Aboriginal gemeenschap. Terwijl de Canadese regering heeft extra middelen in programma's voor inheemse volkeren, en heeft verklaard dat de behoeften van de Aboriginal Canadezen zijn een dringende zorg voor alle Canadezen, Canada was een van de elf landen om tegen de VN-Verklaring stemming over de rechten van inheemse volkeren in 2007.

Inheemse volkeren in Canada nog steeds de neiging om oververtegenwoordigd onder de armen, daklozen, mensen met verslavingen en in de gevangenis systeem. Discriminatie op de arbeidsmarkt en huisvesting maakt het moeilijker voor veel Aboriginal volk om in hun basisbehoeften te voldoen. Aboriginal vrouwen lijden onder hoge gevallen van fysiek, seksueel en huiselijk geweld en misbruik. De levensomstandigheden op een aantal reserves zijn streng en de mogelijkheden beperkt. Dit gebrek aan gelegenheid heeft geleid tot een toegenomen migratie naar Aboriginal steden, waar mensen vaak te maken met voortdurende uitdagingen en belemmeringen voor de werkgelegenheid, voortgezet onderwijs en huisvesting.

Hoewel deze problemen complex zijn, zijn er enkele tekenen van verandering. Onlangs heeft de Canadese premier Harper een formele publieke verontschuldiging gedaan aan overlevenden van het residentiële schoolsysteem, zo een nieuw tijdperk markerend in de aanvaarding van Canada van de verantwoordelijkheid voor de schade veroorzaakt aan Inheemse individuen en gemeenschappen. Compensatie betalingen worden verwerkt en een waarheids-en verzoeningscommissie is het luisteren naar degenen die getroffen wordt door de residentiële scholen. Door een meer open erkenning van de misstanden uit het verleden, is het te hopen dat een nieuwe relatie van respect kan worden gevestigd. Zie de Waarheids-en Verzoeningscommissie informatie over de Aboriginal Stichting Healing website www.ahf.ca.

Recente veranderingen in de Canadese Human Rights Act betekent dat met ingang van juni 2008, First Nations mensen die op reserves kunnen klachten indienen tegen de federale regering. Na een overgangsperiode van drie jaar periode, zal de Canadese Mensenrechtencommissie Commissie aanvaardt ook klachten tegen de First Nations regeringen. Deze overgang zal worden uitgevoerd in overleg met de First Nations organisaties.

Neem de tijd om meer te weten te komen over Inheemse volken in Canada en in jouw gemeenschap. June 21 is National Aboriginal Day in Canada. First Nations offices, Métis organizations and Friendship Centres are a source of information and a place to engage with the Aboriginal community.

Kom Meer te Weten! Raak Betrokken`!

Gerelateerde Internationale Mensenrechten Documenten

Conventie over de Inheemse en Tribale Voken in Onafhankelijke Landen, 1989
http://www.unhchr.ch/html/menu3/b/62.htm
Verenigde Naties Declaratie over de Rechten van Inheemse Volkeren, 2007
http://www.un.org/esa/socdev/unpfii/en/declaration.html

Sponsor

Canadese Vereniging van de wettelijke rechten van de mens agentschappen

Partners

John Humphrey Centrum voor Vrede en Mensenrechten

TakingITGlobal â€“ Inspire, Inform, Involve

TIGed