2008: De viering van de 60ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens: Introductie

Zestig jaar geleden, verenigden de naties van de wereld zich in de erkenning van het feit dat alle volkeren, in alle landen, zijn vrij en gelijk, ongeacht ras, religie, economische status, leeftijd, geslacht of andere persoonlijke kenmerken. Door middel van de ondertekening van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in 1948, de Verenigde Naties die in het eerste internationale document erkenning van de rechten van de mens als de basis van vrede, rechtvaardigheid en vrijheid in de wereld.

De Universele Verklaring 30 schetst de fundamentele rechten van essentieel belang voor alle mensen om hun volledige potentieel te leven en een leven zonder angst en gebrek. Het was een unieke aanpak ontwikkeld, dat uit de wereld te zeggen: "nooit meer" aan de afschuwelijke gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog, een oorlog die geleid heeft tot een schaal van gruweldaad nooit eerder meegemaakt. De mondiale dood telling is naar schatting zijn meer dan 50 miljoen. Oorlogsmisdaden werden op grote schaal: van de beruchte holocaust in die nazi-Duitsland gevraagd een einde te maken aan 'ongewenst', zoals joden, Polen, Slaven, Roma, Sinti, geestelijk en lichamelijk gehandicapten, homoseksuelen en andere personen, voor het gebruik van seksslavinnen, anders bekend als' comfort vrouwen ", door de Japanse soldaten. Werkkampen werden gebruikt in de hele wereld, en zorgwekkend, de Tweede Wereldoorlog bracht de eerste tests van de biologische oorlogsvoering door Japan en het gebruik van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki door de Verenigde Staten van Amerika. Lees meer...

De Declaratie is kern van het internationaal recht geworden en heeft geleid tot de ontwikkeling van een rijke inhoud van mensenrechten instrumenten en verdragen over de hele wereld, zowel internationaal als thuis. Er zijn meer dan 80 internationale verdragen die voortbouwen op de basis beginselen van de Universele Declaratie. In Canada vertegenwoordigt het Canadees Handvest van de Rechten en Vrijhede benadering van ons land bij het tenuitvoer brengen van de principes die omsloten zijn in de Universele Verklaring.

Wat maakt de verklaring van belang, en steeds actueel is, dat was de eerste internationale mensenrechten moet worden ontwikkeld en omarmd wordt door mensen uit alle delen van de wereld. Led en hoofdzakelijk opgesteld door de Canadese advocaat, John Peters Humphrey, dit document overwint barrières van cultuur en verschil. Het illustreert een gemeenschappelijke visie van een globale cultuur van de mensenrechten en de opname in elke persoon die meent een deel van de gemeenschap en is in staat om ten volle aan de ontwikkeling en het welzijn van de gemeenschap.

Nu, meer dan ooit, toen onze wereld wordt bedreigd door ras, economische en religieuze spanningen, de verklaring en haar universele principes moet worden verdedigd. Deze website gaat in thema's die showcase van de uiteenlopende manieren waarop de verklaring van de rechten van de mens en bijdragen tot ons dagelijks leven van vandaag. Samen met de besprekingen van de huidige mensenrechten, de site laat zien hoe de nationale wetgeving en programma's weerspiegelen en de verdediging van de ideeën die in de verklaring in Canada, en hoe u kan helpen om de rechten van de mens een realiteit.

Mensenrechten zijn Jouw Rechten.Ken ze, preomoot ze en verdedig ze.

John Peters Humphrey

John Peters Humphrey, een Canadese advocaat zijn opleiding aan het McGill, was de belangrijkste auteur van de Universele Verklaring van de rechten van de mens. Als directeur van de afdeling mensenrechten van de VN-secretariaat, Humphrey gewerkt aan de ontwikkeling van de verklaring met vertegenwoordigers uit de hele wereld, met inbegrip van Eleanor Roosevelt. Na de ratificatie van de verklaring in 1948, Humphrey toezicht op de uitvoering van 67 internationale verdragen en de grondwetten van tientallen landen

Modern Day Kwesties Rond Mensenrechten

armoede

Ga naar de Beginpagina

Artikel 25 van de Universele Verklaring Rechten van de Mens stelt dat eenieder recht heeft "op een levensstandaard voor de gezondheid en het welzijn van zichzelf en zijn familie." Met andere woorden, het hebben van een bepaalde kwaliteit van leven en een adequate levensstandaard is een fundamenteel mensenrecht. Zonder toegang tot basisbehoeften zoals goede voeding en voldoende huisvesting kan een kind niet naar school gaan en doeltreffend leren. Dit illustreert de ondeelbaarheid van de mensenrechten, met het oog op het recht op toegang tot onderwijs of het recht op gezondheid, ieder mens heeft behoefte aan een adequate levensstandaard die hem in staat stelt toegang te krijgen tot andere mogelijkheden.

In het VN-Comité voor de sociale, economische en culturele rechten wordt armoede gedefinieerd als "een menselijke aandoening gekenmerkt door aanhoudende of chronische beroving van de middelen, mogelijkheden, keuzes, veiligheid en vermogen dat nodig is voor het genot van een adequate levensstandaard en andere burgerlijke, culturele , economische, politieke en sociale rechten. " De Millennium Ontwikkelinsdoelstellingen omarmen dit wereldwijde commitment door te streven naar vermindering van de armoede in de wereld tegen 2015. Volgens de Wereldbank zijn er meer dan 1,1 miljard mensen die leven in absolute armoede (nauwelijks overlevend met minder dan 1 dollar per dag).

Het is een vergissing te denken dat armoede alleen bestaat in ontwikkelingslanden. Men hoeft alleen maar naar de binnen steden van Canada's steden of sommige Aboriginal reservaten te gaan om het bewijs van armoede te zien in ons eigen land. Ondanks onze rijkdom als een westerse ontwikkelde natie, toont de aanhoudende armoede dat de economische kansen in Canada niet door iedereen gedeeld worden. Armoede is erkend als een fundamentele kwestie van mensenrechten in Canada. Niet-ingezetenen zoals vluchtelingen, buitenlandse studenten en buitenlandse werknemers, hebben het hoogste percentage van armoede, gevolgd door Aboriginals, recente immigranten, zichtbare minderheden en personen met een handicap. Armoede is vaak hoog onder kinderen, jongeren, alleenstaande moeders en oudere vrouwen.

Volgens de Campagne Make Poverty History, leven een miljoen Canadese kinderen in armoede. In 1989 stemde het House of Commons unaniem om kinderarmoede in Canada te elimineren tegen het jaar 2000. Echter in 2005, woonde één op de zes Canadese kinderen nog steeds in behoeftige omstandigheden, met Inheemse kinderen oververtegenwoordigd zijn in dit cijfer.

In 2007 bracht Campagne 2000 een Rapport Kaart over Kind en Gezin Armoede. Daaruit bleek dat de armoede onder kinderen in Canada dezelfde blijft als toen het Parlement deze historische stemming 18 jaar geleden maakte. Uit gegevens van Statistieken Canada, 11,7% van de kinderen in Canada leeft nog steeds in armoede en in een rapport van UNICEF, staat Canada in de buurt van de onderkant van de ontwikkelde landen voor kinderen welzijn (17e van de 23 landen). Als ondertekenaar van het VN-Verdrag inzake de Rechten van het Kind, heeft Canada een verdere toezegging gedaan om het welzijn van kinderen vooruit te brengen, en het blijkt dat nog veel werk moet worden gedaan.

De armen worden vaak gestereotypeerd als lui, onbetrouwbaar en onverantwoord in de populaire media, door huiseigenaren, financiële instellingen, de school en de ambtenaren, in winkels en openbare plaatsen, door politici en het algemene publiek. Als gevolg daarvan, komt discriminatie van mensen omdat ze arm zijn maar al te vaak voor. Bijvoorbeeld, mensen kunnen appartementen geweigerd worden omdat ze niet over een credit rating beschikken, die alleen kan worden bereikt door het hebben van geld.

In Canada, erkent sommige mensenrechten wetgeving bron van inkomen of economische status als beschermde grond (zoals ras, handicap of geslacht), terwijl sommige jurisdicties, Quebec, Northwest Territories en New Brunswick, "sociale conditie" als beschermde grond hebben. Wat denk je? Hoe zou het helpen als mensen een klacht met betrekking tot de rechten van de mens kunnen indienen wanneer ze discriminatie ervaren simpelweg omdat ze arm waren?

Armoede betekent dat mensen niet kunnen verheugen in van hun basale mensenrechten. Alle provincies en gebieden en de meeste gemeenschappen in Canada kennen enige openbare gesubsidieerde huisvesting. Maar dit is onvoldoende en anti-armoede coalities en betaalbare huisvesting comités streven ernaar om tegemoet te komen aan de noden van de armen. Reik uit en kom meer te weten over armoede in jouw gemeenschap om te kijken hoe je kunt helpen.

Kom Meer te Weten! Raak Betrokken`!

Hulpbronnen

Campagna 2000: Beëindig Kinderarmoede en Familie Armoede in Canada

Campagne 2000: 2007 Rapport Kaart over Kinder en Familie Armoede in Canada

Campagne 2000 Jeugd Actie Comité De Campagne 2000 Jeugd Actie Comité is een jeugdgroep werkend aan het beëindigen van kinder- en familie armoede in Toronto en door heel Canada. (http://yac.campaign2000.net/)

Maak Armoede Geschiedenis
Maak Armoede Geschiedenis is onderdeel van een globale oproep tot actie tegen armoede.
(http://www.makepovertyhistory.ca/en)

Canadese Raad over Sociale Ontwikkeling: www.ccsd.ca
Bekijk het Stedelijke Armoede Project 2007
http://www.ccsd.ca/pubs/2007/upp

Bevrijd de Kinderen: Kinderarmoede

Ontario Coalitie Tegen Armoede

Canadese Sociale Research