2008: De viering van de 60ste verjaardag van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens: Introductie

Zestig jaar geleden, verenigden de naties van de wereld zich in de erkenning van het feit dat alle volkeren, in alle landen, zijn vrij en gelijk, ongeacht ras, religie, economische status, leeftijd, geslacht of andere persoonlijke kenmerken. Door middel van de ondertekening van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens in 1948, de Verenigde Naties die in het eerste internationale document erkenning van de rechten van de mens als de basis van vrede, rechtvaardigheid en vrijheid in de wereld.

De Universele Verklaring 30 schetst de fundamentele rechten van essentieel belang voor alle mensen om hun volledige potentieel te leven en een leven zonder angst en gebrek. Het was een unieke aanpak ontwikkeld, dat uit de wereld te zeggen: "nooit meer" aan de afschuwelijke gebeurtenissen van de Tweede Wereldoorlog, een oorlog die geleid heeft tot een schaal van gruweldaad nooit eerder meegemaakt. De mondiale dood telling is naar schatting zijn meer dan 50 miljoen. Oorlogsmisdaden werden op grote schaal: van de beruchte holocaust in die nazi-Duitsland gevraagd een einde te maken aan 'ongewenst', zoals joden, Polen, Slaven, Roma, Sinti, geestelijk en lichamelijk gehandicapten, homoseksuelen en andere personen, voor het gebruik van seksslavinnen, anders bekend als' comfort vrouwen ", door de Japanse soldaten. Werkkampen werden gebruikt in de hele wereld, en zorgwekkend, de Tweede Wereldoorlog bracht de eerste tests van de biologische oorlogsvoering door Japan en het gebruik van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki door de Verenigde Staten van Amerika. Lees meer...

De Declaratie is kern van het internationaal recht geworden en heeft geleid tot de ontwikkeling van een rijke inhoud van mensenrechten instrumenten en verdragen over de hele wereld, zowel internationaal als thuis. Er zijn meer dan 80 internationale verdragen die voortbouwen op de basis beginselen van de Universele Declaratie. In Canada vertegenwoordigt het Canadees Handvest van de Rechten en Vrijhede benadering van ons land bij het tenuitvoer brengen van de principes die omsloten zijn in de Universele Verklaring.

Wat maakt de verklaring van belang, en steeds actueel is, dat was de eerste internationale mensenrechten moet worden ontwikkeld en omarmd wordt door mensen uit alle delen van de wereld. Led en hoofdzakelijk opgesteld door de Canadese advocaat, John Peters Humphrey, dit document overwint barrières van cultuur en verschil. Het illustreert een gemeenschappelijke visie van een globale cultuur van de mensenrechten en de opname in elke persoon die meent een deel van de gemeenschap en is in staat om ten volle aan de ontwikkeling en het welzijn van de gemeenschap.

Nu, meer dan ooit, toen onze wereld wordt bedreigd door ras, economische en religieuze spanningen, de verklaring en haar universele principes moet worden verdedigd. Deze website gaat in thema's die showcase van de uiteenlopende manieren waarop de verklaring van de rechten van de mens en bijdragen tot ons dagelijks leven van vandaag. Samen met de besprekingen van de huidige mensenrechten, de site laat zien hoe de nationale wetgeving en programma's weerspiegelen en de verdediging van de ideeën die in de verklaring in Canada, en hoe u kan helpen om de rechten van de mens een realiteit.

Mensenrechten zijn Jouw Rechten.Ken ze, preomoot ze en verdedig ze.

John Peters Humphrey

John Peters Humphrey, een Canadese advocaat zijn opleiding aan het McGill, was de belangrijkste auteur van de Universele Verklaring van de rechten van de mens. Als directeur van de afdeling mensenrechten van de VN-secretariaat, Humphrey gewerkt aan de ontwikkeling van de verklaring met vertegenwoordigers uit de hele wereld, met inbegrip van Eleanor Roosevelt. Na de ratificatie van de verklaring in 1948, Humphrey toezicht op de uitvoering van 67 internationale verdragen en de grondwetten van tientallen landen

Modern Day Kwesties Rond Mensenrechten

Racisme

Ga naar de Beginpagina

The plurality of races, cultures, languages and religions brings a unique and diverse tapestry to Canada, enriching our communities. While this presence of differing cultures and ethnic backgrounds brings with it various perspectives, traditions and experiences, it also raises challenges. When racialized people face daily barriers of discrimination, it makes it difficult for them to be fully included and engaged in the society. Discrimination in employment and education, for example, creates barriers, making it more difficult for people to achieve basic human rights and the quality of life they deserve. For instance, poverty and homelessness are over represented within the immigrant, refugee and Aboriginal communities. One example of this is the high number of Aboriginal homeless women; 36 percent higher than the non-Aboriginal population.

Volgens deVerenigde Naties Conventie over de Eliminatie van Alle Vormen van Rassendiscriminatie:

The term "racial discrimination" shall mean any distinction, exclusion, restriction or preference based on race, colour, descent, or national or ethnic origin which has the purpose or effect of nullifying or impairing the recognition, enjoyment or exercise, on an equal footing, of human rights and fundamental freedoms in the political, economic, social, cultural or any other field of public life.

The Universal Declaration was based on the realization that it was racism that brought about the horrific events of World War Two. Consequently, the Declaration enshrined protection against racial discrimination as a fundamental principle. Yet today, racism continues to be evident throughout the world. In a post 9/11 atmosphere, peoples of certain backgrounds and faiths are unjustifiably feared. Current hate crimes in Canada include, hate graffiti on Jewish synagogues and Aboriginal centres; racial profiling of Muslims and other minority groups; white supremacist activities in some communities.

Racisme hoeft niet te zijn openlijke racistische grappen, slurs of haatmisdrijven. Het kan ook subtieler. Racisme van alle soorten is gebaseerd op de overtuiging dat de éne groep is inherent superieur aan anderen. Het kan zich diep geworteld in onze systemen en instellingen, waardoor oneerlijk macht en privileges te dominante groepen en benadeelt degenen die het niet eens met de kenmerken van deze groepen. Veel van onze stedelijke scholen, bijvoorbeeld, hebben de klas die een weerspiegeling van een groot aantal achtergronden, maar toch, het onderwijzend en administratief personeel zijn in de eerste plaats van de dominante achtergrond. Waarom denk je dat dat is? En wat kunnen we doen veranderen?

Canada heeft gevraagd om rassendiscriminatie te bestrijden in een aantal manieren aan te pakken. Het handvest van de rechten en vrijheden waarborgt ieders recht op "... dezelfde bescherming en hetzelfde voordeel van de wet zonder discriminatie ... op basis van ras, nationale of etnische afkomst, huidskleur, religie" en andere persoonlijke kenmerken. Mensenrechten wetgeving federaal en in alle provincies en territoria maakt het illegaal om te discrimineren of lastig vallen van iemand die omwille van hun ras, huidskleur, afkomst, etnische afkomst, religie en andere gronden.

In 2004 heeft de regering opgericht [A0]Canada Actieplan tegen racisme, een federaal initiatief om het probleem van raciale discriminatie te bestrijden. Meer recentelijk heeft de Canadese Commissie voor de UNESCO opgericht[A1]Canadese Coalitie voor gemeenten tegen racisme en discriminatie (CMARD). Dit initiatief doet een beroep op lokale overheden om te werken met gemeenschappen om tot een plan van aanpak ter bestrijding van racisme en discriminatie op communautair niveau kunnen worden aangepakt.

Particulieren kunnen optreden tegen racisme en rassendiscriminatie, door het aannemen van de mogelijkheid om mensen van andere culturen en achtergronden te leren kennen en waarderen. Dit zal deuren openen naar nieuwe relaties en mogelijkheden, en inzicht geven in verschillende manieren van denken en handelen. Diversiteit voegt waarde toe aan onze samenleving. We zijn elk uniek en we hebben allemaal de potentie om een positieve bijdrage leveren aan onze gemeenschappen. Hulp om de overheid te stoppen. In een recente peiling van Ipsos Reid, 82 procent van de respondenten geloven dat multiculturalisme in Canada een positief ding is; het kan positief blijven als we allemaal ervoor kiezen om het te omhelzen en te accepteren.